Dost Dost Diye Nicesine Sarıldım

Geçen gün arkadaşlarda toplandık. Ben Ankara'dayım ya, görüşemiyoruz öyle sık sık, e baktık tatil buluşalım dedik.Aralarında 1 senedir görmediğim insanlar var düşün. Bi yandan çok istiyorum onları görmeyi,cidden özlemiştim çünkü.Ama bi yandan da.. ulan diyorum 1 senedir görüşmediğin konuşmadığın adamla sen oturup ne konuşçaksın. Şom ağızlı olduğumu başkaları da biçok kez onaylamıştı, ki mealesef bu sefer de öyle oldu. 5-6 saat mi oturduk, bütüm zamanı yapmacık bi şekilde gülerek geçirdik. Ha demiyorum ki hepsi değişmiş bilmem ne. Hayır yahu öyle değil,aksine ben değişmişim. Adam gibi muhabbet edemedim sözde en sevdiğim dediğim insanlarla. ne dedilerse güldüm,ne anlattılarsa güldüm,ne sordularsa güldüm. İçimden sürekli bişey anlatayım da hoşlarına gitsin,beni daha çok sevsinler diye düşündüm;aklıma hiç bişey gelmedi,yine güldüm. Ertesi gün eve vapurla döndüm,deniz,kız kulesi, fikret kızılok sağolsunlar canım zaten sıkkındı onlar da tuz biber oldu. Kendimi o kadar suçladım ki sonra tekrar düşününce niye suçladığımı bilemedim. Değişmiştim evet ama,bunda bir sorun yoktu ki. Herkes değişir,bu iyi bişeydir..diye duymuştum ben. Ama ben tam değişmeyi de başaramadım galiba..